Recht op minimaregelingen

Vandaag deel ik ons verhaal over het leven met een laag inkomen en het recht op minimaregelingen. In 2012 nam ik ontslag op mijn werk om thuis te kunnen zijn voor ons gezin. Vanaf die tijd leefden wij van 1 salaris, inmiddels met twee kinderen. Ongeveer een jaar nadat ik gestopt was met werken, kwam manlief onverwachts werkloos thuis te zitten.

Laag inkomen

We redden het gelukkig (net aan) met de WW-uitkering, maar het was niet gemakkelijk. Het heeft uiteindelijk een jaar geduurd voordat manlief een nieuwe baan vond. Dit was ook net voordat de WW-uitkering zou stoppen en we over zouden moeten gaan naar de bijstand. We wilden liever niet de bijstand in en stonden daarom op het punt om van onze buffer te gaan leven. Deze bedroeg op dat moment ruim €3000 en daarmee hadden we 3 maanden kunnen overbruggen. Gelukkig was dat uiteindelijk ook niet nodig en kwam manlief net op tijd aan een nieuwe baan.

Maar ook toen hij weer aan het werk was, hadden we het niet breed. Manlief ging werken in een hele nieuwe branche, waarin hij nog geen ervaring had. Dit betekende dus helemaal onderaan de ladder beginnen, met het laagste salaris. Dit hadden we er wel voor over. Manlief wilde graag een overstap maken omdat hij niet gelukkig was in de branche waar hij voorheen werkte. Maar qua inkomsten gingen we er maar 100 euro op vooruit in vergelijking met de WW-uitkering. Ik heb ons archief er eens op nageslagen en heb een oude begroting gevonden van die tijd (deze is van 2014).

Hoe lukte het ons?

Dat we met deze inkomsten nog konden sparen voor onze kinderen mag bijna een wonder heten. Gelukkig hadden we geen hoge huur en kregen we ook nog wat huurtoeslag. Dat heeft ons denk ik wel gered in die periode. En het feit dat we zo scherp op de budgetten letten. We kochten in die tijd bijvoorbeeld nauwelijks nieuwe kleding. We kregen veel en wat we niet kregen en toch nodig hadden, haalde ik bij de kringloop of de tweedehands winkel vandaan. Ik werd er behoorlijk behendig in. Ook had ik in die tijd bijvoorbeeld geen mobiele telefoon.

Volgens de begroting was er 107 euro ‘over’, maar in de praktijk hadden we dat geld altijd wel ergens voor nodig. Denk maar aan reparaties aan de auto, scooter en de gemeentelijke belastingen. We voelden ons overigens niet arm, maar wel beperkt. We moesten bewust kiezen waar we ons geld aan uit zouden geven. Pas toen ons inkomen hoger werd, kwam ik erachter dat wij onder de “armoede grens”, die we in Nederland hanteren, hadden geleefd. Had ik dat eerder geweten, hadden we gebruik kunnen maken van de minimaregelingen.

Minimaregelingen

Minimaregelingen zijn extra financiële bijdragen die je kunt aanvragen bij de gemeente waar je woont wanneer je een laag inkomen hebt. Heb je zelf een laag inkomen? Onder het minimum van €1512,90 netto per maand als (echt)paar of €1059,03 als alleenstaande? Dan kom je hiervoor in aanmerking. Dit gaat om wat je netto verdient, zonder rekening te houden met toeslagen of kinderbijslag en geldt voor 21 jarigen tot de AOW-gerechtigde leeftijd. Alle overige categorieën en het maximaal vermogen dat je mag hebben kun je hier terug vinden. Val je binnen één van de categorieën, check dan vooral de minima regelingen in je eigen gemeente!

De minimaregelingen kunnen per gemeente verschillen, maar de minimaregelingen die het meest gangbaar zijn en die ook in onze gemeente gelden zijn:

  • een bijdrage voor maatschappelijke activiteiten, zoals sport of muziekles
  • individuele inkomenstoeslag bij langdurig laag inkomen gedurende meer dan 3 jaar
  • tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten, dit is een jaarlijks eenmalig bedrag voor extra (zorg)kosten
  • bijdrage in schoolkosten voor kinderen van groep 8 en in het voortgezet onderwijs tot 17 jaar
  • collectieve ziektekostenverzekering, hiermee ontvang je korting op de basispremie en aanvullende verzekeringen + de gemeente betaald een gedeelte van de aanvullende premie.

Extra’s

Sommige gemeenten bieden daarnaast ook bijvoorbeeld een pas aan, zoals de ooievaarspas, waarmee je korting kunt krijgen op diverse activiteiten. Zeker voor kinderen zijn er vaak extra regelingen. Graag verwijs ik ook naar Stichting Leergeld. Bij stichting leergeld kun je een aanvraag doen voor een vergoeding voor bijvoorbeeld een fiets, computer of schoolreisje wanneer je daar zelf het geld niet voor hebt. Zeker wanneer je kind naar het voortgezet onderwijs gaat, kunnen de kosten hoog oplopen en kan zo’n tegemoetkoming ervoor zorgen dat je kind kan ‘meekomen’.

De minimaregelingen gelden soms ook tot 130% van het bijstandsniveau, dus tot een netto inkomen van €1966,77 per (echt)paar of €1376,74 als alleenstaande. Google gewoon op “minimaregelingen” en je eigen gemeente, dan kun je daar meer lezen en deze eventueel direct aanvragen. Schaam je ook niet om hier gebruik van te maken! Het is tobben, als je weinig geld hebt. En alles wat je dan extra kunt krijgen, kan je net dat beetje ademruimte geven.

Wil je dit artikel iemand aanraden?

Categories:

No responses yet

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Hi!

    Wat leuk dat je mijn blog leest!

    Ben je benieuwd wie dit schrijft?
    Bij ‘over mij’, kun je kennis met mij maken.

    Graag leer ik jou als lezer ook kennen. Laat daarom gerust een berichtje achter, dat vind ik leuk!

    Je kunt hieronder zoeken op onderwerp of kijken bij de tags om te zien of er over jouw onderwerp al iets is geschreven.

    Ook kun je door je e-mailadres achter te laten, op de hoogte gehouden worden van nieuwe posts.

    Hopelijk ‘zie’ ik je hier vaker!

    Joelle

    Follow