De hoogte van onze buffer in de afgelopen 13 jaar

Onlangs heb ik een blog geschreven over de bufferberekenaar van het NIBUD en wat daar voor ons gezin uit kwam. Mocht je die niet gelezen hebben, dan kun je hem hier terug lezen. Daarin ben ik niet verder ingegaan op de vraag hoeveel onze buffer dan daadwerkelijk is, simpelweg omdat de blog al te lang werd. Vandaag wil ik met jullie delen hoe onze buffer zich in de afgelopen 13 jaar heeft ontwikkeld.

Verschillende types

Er zijn veel verschillende meningen & manieren waarop je kunt kijken naar een buffer en de hoogte ervan kunt bepalen. Uiteindelijk is het ook een hele persoonlijke keuze. Sommige mensen staan heel positief in het leven en zien niet zoveel leeuwen & beren op de weg. Zij hebben dan ook geen behoefte aan een hoge buffer en leven meer bij de dag. Dan zijn er ook mensen die alle mogelijke problemen, die zich kunnen voordoen, helder voor ogen hebben en graag voorbereid zijn op die scenario’s. Deze groep mensen is gebaad bij een grote buffer, dit geeft hen rust te weten dat ze voorbereid zijn.

Ikzelf behoor tot de laatste categorie en hou daarom graag een buffer aan. Manlief echter, wordt er niet onrustig van als we geen buffer zouden hebben. Omwille van mijn gemoedsrust heeft hij er wel in toegestemd om een buffer aan te houden. De hoogte ervan is echter altijd wel een discussie punt geweest tussen ons. Zelf zit ik liever aan de veilige kant, terwijl manlief best een beetje risico durft te lopen. In de ruim 13 jaar dat we nu samen zijn, heeft onze buffer ups en downs gekend. En het gesprek over de hoogte ervan, wordt nog regelmatig gevoerd. Inmiddels zijn we eindelijk op een punt waar we allebei comfortabel mee zijn. Maar graag blik ik voor jullie in deze blog eerst even terug naar hoe onze buffer zich in de afgelopen jaren heeft ontwikkeld.  

Net getrouwd

Toen wij net getrouwd waren, studeerden wij allebei nog en werkten daarnaast in de supermarkt. Direct vanaf ons trouwen hielden wij een begroting bij en daardoor hadden wij goed inzicht in onze inkomsten en uitgaven. We konden in die tijd ook best wel sparen. Mede door de uitwonende beurs die ik toen nog kreeg en de toeslagen die we ontvingen, spaarden wij in een aantal jaar 10.000 euro bij elkaar. We hadden niet echt een aparte buffer, maar onze spaarrekening was onze buffer. Die 10.000 euro hadden wij onszelf tot doel gesteld en was een enorme mijlpaal. In vergelijking met onze inkomsten was dit spaarsaldo heel hoog. Nadat we dit bij elkaar gespaard hadden, hebben we het hele bedrag in een week tijd uitgegeven. We kochten een ‘nieuwe’ tweedehands auto, een versterker en goede speakers. Weg was dus ineens die hele buffer.

Kinderen

Daarna merkte ik, dat ik het spannend vond met zo weinig spaargeld over. We waren inmiddels al ouders geworden en dit bracht meer verantwoordelijkheid met zich mee. Manlief was toen al aan het werk en ik startte met mijn eerste ‘echte’ baan. In die tijd verdienden wij best wel goed samen, maar op de een of andere manier lukte het niet om veel te sparen. Na 9 maanden werken, nam ik ontslag om thuis te kunnen zijn voor mijn gezin. Vanaf dat moment moesten wij dus rond komen van 1 salaris. Inmiddels met twee kinderen. Toen manlief ook nog werkloos werd, gaf onze buffer van toen ruim €3000 ons wel wat rust. Daarmee konden we eventueel 3 maanden zonder inkomen doen. Mocht je het leuk vinden; in deze blog kun je onze maandbegroting van toen zien.

Kleine noodbuffer

Terugkijkend hebben wij jarenlang geen hoge buffer gehad. We zorgden wel dat we altijd de kinderbijslag, het vakantiegeld en de belastingteruggave (die kregen we jaarlijks) direct op de spaarrekening zetten. Dit geld hadden we ook echt nodig voor jaarlijks terugkerende kosten, zoals de gemeentelijke belastingen, reparaties aan de auto en de vakantie. In de tijd dat alleen manlief werkte, dat heeft ruim 6 jaar geduurd, hadden wij een noodbuffer van tussen de 1000 en 3000 euro. Soms was dit wat meer, soms wat minder. Afhankelijk van of bijvoorbeeld net de auto ter reparatie was geweest of de gemeentelijke belastingen betaald waren. Dat soort uitgaven gaf meestal tijdelijk een dip in de buffer.

In die tijd werkten we ook nog niet met ons huidige “potjessysteem” of zoals ik het ook wel noem, de “sinking funds”. We reageerden vooral ad-hock op situaties en het leek meer op crisismanagement dan op een goed georganiseerde boekhouding. Het voelde alsof we altijd achter de feiten aanliepen en nooit ruimte hadden om te leven.  In die tijd begon ik met het lezen van een aantal boeken van Dave Ramsey en was ik mij aan het verdiepen in hoe we onze financiën beter konden organiseren. We besloten een buffer van ten minste €3000aan te houden.

Koophuis

Toen manlief wat meer ging verdienen, hebben we er voor gezorgd dat wij niet meegingen in de zogenaamde ‘life inflation’. Dat wil zeggen dat je niet, dat wat er meer verdiend wordt, ook meer gaat uitgeven. Dus dat je duurder gaat leven. We hielden vast aan ons opgestelde budget en merkten dat er steeds wat meer geld overbleef. Dat was het moment waarop we begonnen te denken en dromen over een koophuis. We woonden toen in een goedkoop huurhuis, maar dat huis had maar 3 slaapkamers en ons 3e kindje was op komst.

Toen we hier concreet over nadachten, stelden we onszelf een spaardoel van €10.000. Binnen een jaar spaarden we bovenop onze buffer van €3000 nog eens €7000. Het eigenlijke doel was €10.000 bovenop onze buffer, maar voordat we dit bij elkaar gespaard hadden, kochten we al ons huidige huis. Ik was 34 weken zwanger op het moment dat we verhuisden, dus er was enige haast geboden. We kochten dit huis met het idee om het uit te bouwen. Bovendien moest het van boven tot onder verbouwd worden. Het eerste jaar verbouwde manlief de zolder (hij heeft 2 rechterhanden) en kregen we met de belastingteruggave een mooi bedrag terug. Manlief verbouwde van het geld dat we maandelijks ‘over’ hadden en het spaargeld + de belastingteruggave ging volledig naar de aanbouw die we lieten plaatsen.

Een plan

Toen was al het geld dus weer op. Geen echte buffer over, ik geloof dat we op dat moment nog €1000 op de spaarrekening hadden staan. Bovendien hadden we voor de uitbouw ook nog geld extra moeten lenen. Dat was dus even slikken en een momentje van; dit nooit meer. We hadden een plan nodig, een vastgestelde buffer waar we niet aan zouden komen, tenzij echt in nood, en een plan om het geleende geld zo snel mogelijk terug te betalen. Het geleende geld hebben we inderdaad vrij snel terug betaald en het plan is er (sinds 3 jaar) ook. We hebben onze financiën nu echt op orde en houden een vaste buffer aan. Ons spaargeld staat ook los van onze buffer. Hoe hoog onze buffer nu is en waar wij dat op gebaseerd hebben, deel ik met jullie in mijn volgende post.

Wil je dit artikel iemand aanraden?

Categories:

Tags:

4 Responses

  1. Wat ik het belangrijkste vind van een buffer en/of spaargeld is dat je geen stres meer hebt als er wat onverwachts gebeurd. Daarnaast wil je met kinderen ze een voorbeeld zijn op financieel gebied zodat ze het als ze zelf verantwoordelijk worden voor een inkomen ze goed met geld kunnen omgaan.
    Mijn ervaring is dat je MEER kan DOOR het met MINDER te doen.
    Leuk blog heb je.(ik kwam je bij toeval tegen omdat je op een ander blog wat ik volg reageerde)

    • Dank je wel voor je compliment.

      Ik ben het helemaal met je eens, een buffer moet vooral rust geven en je geen stress bezorgen.

      En wat betreft het meer kunnen, door met minder te doen; het gaat vooral om tevreden te zijn met wat je wel kunt en hebt. Wanneer je tevreden bent, wil je ook niet steeds meer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bekijk de blogs per categorie
Hi!

Wat leuk dat je mijn blog leest!

Ben je benieuwd wie dit schrijft?
Bij ‘over mij’, kun je kennis met mij maken.

Graag leer ik jou als lezer ook kennen. Laat daarom gerust een berichtje achter, dat vind ik leuk!

Je kunt hieronder zoeken op onderwerp of kijken bij de tags om te zien of er over jouw onderwerp al iets is geschreven.

Ook kun je door je e-mailadres achter te laten, op de hoogte gehouden worden van nieuwe posts of dit blog volgen op Pinterest.

Hopelijk ‘zie’ ik je hier vaker!

Joelle

Volgen via Bloglovin’?
Follow
Volgen op Pinterest?