Trakteren in corona-tijd

Onze jongste was dit weekend jarig. Hij werd alweer 3 jaar. Omdat hij wekelijks 2 dagen naar het kinderdagverblijf gaat, mocht hij daar trakteren. Trakteren in corona-tijd, dat is nu precies waar ik het vandaag met jullie over wil hebben. Had ik voor corona al moeite met het trakteren. Het feit dat het een strijd lijkt van: welke moeder verzorgt de mooiste traktatie. Is het sinds corona helemaal te gek geworden. Bij ons op school is de regel dat je alleen voorverpakte traktaties mag uitdelen. Je zou denken, lekker makkelijk. Maar dat heeft een nieuwe trend ontwikkeld waar ik nu ook niet echt blij van wordt.

Voorverpakte traktatie

Een voorverpakte traktatie, betekend namelijk dat je niet meer de dag ervoor nog iets hoeft te bakken en versieren. Dat scheelt een hoop tijd en stress over hoe je de gemaakte traktaties zo goed en vers mogelijk op school krijgt. Ik was blij met de regel van de voorverpakte traktatie, nu zou alles makkelijker worden. Gewoon iets in de winkel kopen, in een mandje doen en laten uitdelen. Zo simpel als dat. Nu zou er geen ‘competitie’ meer zijn tussen de moeders over wie de creatiefste, gezondste en leukste traktatie had verzorgt. Maar niets is minder waar. De strijd is er nog steeds, maar wordt nu op een andere manier ‘uitgevochten’. Welkom bij het nieuwe trakteren in corona-tijd..

Onze jongste kwam vorige week met 2 traktaties thuis, van het kinderdagverblijf wel te verstaan. Het ene was een plak ontbijtkoek waar een weggetje op geplakt was met een mini autootje erop. Dat vond ik oprecht nog wel leuk. Maar de andere traktatie was een serieus happy-meal pakketje. Een prinsessen doosje met daarin 6 (!) verschillende soorten snoep. Omdat we de traktatie zelf niet meer mogen maken, gaat het ineens om de verpakking en de hoeveelheid.

Prullaria

Bij die trend hoort ook dat er standaard een speeltje o.i.d. bij de traktatie moet zitten. Er worden pakketjes om yahtzee te spelen ‘getrakteerd’. Er zitten plastic fluitjes /autootjes /tolletjes /stuiterballen en zo voorts bij traktaties. Het is ongelofelijk. Onze zoon van 5 kwam onlangs thuis, met dat hij een traktatie had gekregen waarbij hij niets had om mee naar huis te nemen. Hij vond dat zelf nogal bijzonder. Ik vind dat niet bijzonder, dat zou de norm moeten zijn.

Al die prulletjes, goedkope rommel en plastic troep. Ik hoef het niet en wil dat eigenlijk ook niet voor mijn kinderen. Ik wil dat ze tevreden en dankbaar zijn voor dat wat ze krijgen; iets lekkers om te vieren dat iemand jarig is en dat je terplekke opeet. Een echte traktatie dus. Net zoiets als dat je een stukje taart krijgt wanneer je bij iemand op zijn verjaardag komt. Niets meer, niets minder.

Kinderfeestjes

Neem nu ook het kinderfeestje. Wanneer je kind uitgenodigd is, doe je als moeder moeite om een leuk cadeautje te vinden. Waar ik jaren terug een budget van €5 hanteerde, kan ik daar nu bijna niet meer mee aankomen. Soms lukt het nog wel, maar dat zijn zeldzame keren. Dus het budget is opgeschroefd naar maximaal €10 euro. En dan nog voel ik mij soms beschaamd. Niet op het moment dat ik het cadeautje gekocht heb of het moment waarop mijn kind het geeft aan de jarige. Maar op het moment dat mijn kind een “goodiebag”  krijgt overhandigd aan het einde van het feestje. En dan blijkt dat de waarde van de inhoud van dat tasje, de waarde van het gegeven cadeau overstijgt. Wat een gekkigheid.

Nu zijn er dus kinderen die standaard op het feestje van mijn kinderen, vragen of ze nog een goodiebag krijgen.. Daar heb ik geen woorden voor. Ik doe daar niet aan mee. Ik wil mijn kinderen dankbaarheid leren en geen hebberigheid. Ze leren dat het gaat om de ervaring, de gezelligheid, de aanwezigheid van geliefden en vrienden. Het koesteren van momenten. Niet om de materiele dingen, niet om wat je krijgt of wat van jou is. Maar hoe kan ik mijn kinderen dit leren als ze overspoeld worden door cadeautjes bij traktaties en goodiebags na afloop van feestjes?

In de prullenbak

Dan hebben we het nog niet eens gehad over de verspilling en het afval dat met deze manier van trakteren in corona-tijd gemoeid gaat. Al die snoepjes en cadeautjes zitten in versierde tasjes, bekertjes of zijn mooi ingepakt in cellofaan. Die verpakkingen zien er misschien feestelijk uit, maar verdwijnen linea recta in de prullenbak. Tenminste, hier in huis wel. Een beker waar een traktatie in gezeten heeft, daar mag 1x uit gedronken worden en dan gaat hij weg. De tasjes gooi ik in een onbewaakt ogenblik ook zo snel mogelijk weg, anders worden het verzamelplekjes voor nog meer rommeltjes en kinderlijke schatten. Dat alles uiteindelijk weggegooid wordt is zonde van het geld dat er in eerste instantie aan besteed is, maar is ook een aanslag op het milieu.

Poortwachter zijn van wat er in je huis binnen komt. Dat is een belangrijk gegeven als het gaat om minimalisme. Nu streef ik nog geen minimalisme na, maar dit principe probeer ik mij wel steeds meer eigen te maken. Hoe minder je het huis inbrengt, hoe overzichtelijker het blijft en hoe rustiger. Qua speelgoed heb ik in de afgelopen jaren heel veel weg gedaan en ben daarmee meer selectief geworden met wat er het huis weer in komt. Zo komt er bijvoorbeeld bijna geen speelgoed meer in dat geluid maakt. Of waar de kinderen geluid mee kunnen maken 😊. Ik ben dan ook niet blij als er weer eens een plastic fluitje met een traktatie meekomt. Om de kinderen direct hun traktatie/ gekregen goodiebag weg te laten gooien vind ik nog wat ver gaan. Maar waarom geven anderen mijn kinderen cadeaus, waar wij niet op zitten te wachten.

Compensatie gedrag

Onze kinderen komen echt niets te kort. Er zijn denk ik ouders die de corona-tijd zielig vinden voor de kinderen en daardoor bij het trakteren extra uitpakken. Ze vinden dat ze te kort komen en gecompenseerd moeten worden. Ja, het is een moeilijke tijd. Maar ik geloof dat kinderen veerkrachtig zijn en de situatie ook gewoon nemen zoals deze is. Ze weten niet beter dan dat het nu bij het leven hoort. Het is in mijn ogen dan ook niet nodig om ze te gaan overladen met extra materialistische zaken.

Gekochte traktatie

Ik moest dus een traktatie kopen voor onze jongste. Afgelopen dinsdag was het zover. Ik twijfelde lang over wat ik hem zou laten trakteren. Hij is onze eerste die op het kinderdagverblijf trakteert, onze oudste kinderen zijn niet of nauwelijks naar het kinderdagverblijf geweest. Dit is de eerste keer dat hij mag trakteren en alleen dat feit vind hij al heel leuk. Wat hij precies trakteert is voor hem dus helemaal niet belangrijk, hij is pas 3. Ik wilde er dan ook niets groots van maken. Toch voel ik de druk van: niet onder willen doen voor anderen.

Maar hé, een traktatie is bij de volgende jarige alweer vergeten en binnenkort gaat hij van het kinderdagverblijf af. Dus ik heb het gehouden bij een ‘lullig’ zakje koekjes met een kaartje erop “ Hoera, … 3 jaar!”, versierd met een lintje en wat spiderman stickers. 😊 Zoonlief blij en ik tevreden. Op naar de volgende verjaardag *zucht*. Die zal ook nog wel trakteren in corona-tijd.


Wil je nog meer blogs over het onderwerp “Kinderen” lezen? Check deze blogs.

Wil je dit artikel iemand aanraden?

Categories:

No responses yet

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Bekijk de blogs per categorie
Hi!

Wat leuk dat je mijn blog leest!

Ben je benieuwd wie dit schrijft?
Bij ‘over mij’, kun je kennis met mij maken.

Graag leer ik jou als lezer ook kennen. Laat daarom gerust een berichtje achter, dat vind ik leuk!

Je kunt hieronder zoeken op onderwerp of kijken bij de tags om te zien of er over jouw onderwerp al iets is geschreven.

Ook kun je door je e-mailadres achter te laten, op de hoogte gehouden worden van nieuwe posts of dit blog volgen op Pinterest.

Hopelijk ‘zie’ ik je hier vaker!

Joelle

Volgen via Bloglovin’?
Follow
Volgen op Pinterest?
Archieven