Wat corona mij geleerd heeft

De hele situatie rondom corona is natuurlijk heel vervelend. Het duurt inmiddels ook al zo lang. De rek is er een beetje uit. Toch heeft de corona pandemie mij ook wel een aantal levenslessen geleerd. Want wat vind ik belangrijk in het leven? Wat zou ik nog willen doen in het leven? En wat als dat niet meer kan? Dat zijn vragen die mij de afgelopen tijd bezig hebben gehouden. En ik wil één levensles met jullie delen.

Jullie weten dat nog niet van mij, maar ik ben niet gevaccineerd. Dat is een bewuste keuze. De snelheid waarmee de vaccins de markt op werden geholpen, de gigantische (winstgevende) business die daarachter schuil gaat. De bemoeienis van de overheid en de druk vanuit Europa. De gekleurde campagnes die je een bepaalde richting op moesten duwen. Het waren voor mij stuk voor stuk alarmbellen, die mij juist verder van de vaccinatie af brachten.

Maar met het feit dat ik niet gevaccineerd was, werd ook mijn wereld steeds kleiner. Bij elke persconferentie werden er meer activiteiten toegevoegd aan het lijstje waarvoor een coronatoegangsbewijs verplicht werd. Nu ben ik van mijzelf een aardige huismus, maar toch kregen ze ook mij in een hoekje. Want om twee keer in de week te testen, zodat zoonlief naar zwemles kon. Waarbij ik hem ook alleen nog maar mocht helpen met omkleden en voor al die moeite niet eens meer mocht blijven kijken, dat was de grens. Dus daarmee lasten we een zwempauze in. Het was voor ons gevoel niet anders.

En daarmee begon het besef in te dalen. Onze vrijheid was ons afgepakt. Iets wat ik altijd voor lief had genomen. Wat gewoon was. Was ineens niet meer gewoon. We zaten ‘opgesloten’ in ons huis. Daar waar ik het voorheen heerlijk vond om met het gezin thuis te zijn, was het nu een opgave. Het feit dat iets niet meer mocht, maakte dat ik er extra naar ging verlangen. Het voelde alsof ik niet meer echt kon leven. Ik kon mijn vleugels niet meer uitslaan en uit vliegen. Niet gevaccineerden werd bewust het leven moeilijk gemaakt.

Ook alle grenzen gingen dicht. Zonder coronatoegangsbewijs kwam je geen enkel land meer in. Daarmee borrelde bij mij de vraag op: kan ik ooit nog naar het buitenland op vakantie? Wat als ik beperkt wordt tot vakantie in Nederland? En die gedachte benauwde mij. Ik besefte ineens dat ik graag nog wat van de wereld wil zien. Dat ik nog een aantal grote reizen wil maken. Ik wil leven, mijn vleugels uitslaan en genieten van de mooie schepping. En dat niet alleen in Nederland, maar ik wil ook eens naar Afrika, misschien nog naar Amerika of Australië. Door corona heb ik geleerd om wensen en plannen niet meer vooruit te schuiven.

Inmiddels heb ik twee weken geleden zelf corona gehad. Natuurlijk heb ik mij ook laten testen bij de GGD om dat bevestigd te krijgen en zodoende een QR-code te krijgen. Ik behoor nu tot de G-groep “genezen” en mag dus weer een stuk meer. Zoonlief heeft vanaf half november geen zwemlessen meer gevolgd. Dat ik dat nu weer met hem kan gaan doen, voelt als een verademing. Voor mijzelf, maar ook voor hem. Hij heeft die beweging en dat zwemdiploma uiteindelijk ook gewoon nodig.

De vrijheid die ik nu heb, geldt volgens de coronacheck-app tot 28 januari 2023. In Nederland dan. Maar ik realiseer mij dat dit een digitaal bewijs is, waarbij de overheid kan besluiten die datum eenzijdig te wijzigen. Internationaal geldt het bewijs tot 27 juli 2022. We hebben op dit moment nog geen vakantieplannen voor de zomer van 2022. Gelukkig gaan steeds meer landen van het slot. De tijd zal echter moeten leren wat de regels in de zomer zijn en of de besmettingen niet opnieuw oplopen als iedereen zich weer vrij beweegt.

Ik koester daarom voor dit moment mijn opnieuw ‘verworven’  vrijheid. We leven bij de dag, zoals we de afgelopen 2 jaar al hebben gedaan. Hopelijk kunnen we die overlevingsstrategie langzaam los gaan laten. Want het is vermoeiend en niet gezond. De gereserveerdheid zal nog wel even blijven. Bang om opnieuw teleurgesteld te worden.

Toch gaan we voorzichtig aan wat leuke dingen plannen en verjaardagen vieren. Daarnaast heb ik met Manlief besproken dat we in de toekomst een aantal grote reizen willen gaan maken. Voorheen was ik bezig met sparen, aflossen van de hypotheek en beleggen. Nu wil ik vooral leven. Geld uitgeven aan de dingen die ik belangrijk vind. En ik vind het belangrijk om meer van deze wereld te zien. En hopelijk wordt ons leven binnenkort weer een beetje normaal. Maar dan met wat corona mij geleerd heeft op zak..


We zijn momenteel nog steeds bezig om te sparen voor onze nieuwe dakkapel die eind februari komt. Hier kun je de laatste spaardoel update daarover lezen. Volgende week volgt die van de rest van december en januari.

Categories:

2 Responses

  1. Kostbare levensles. Zo heeft corona toch wat opgeleverd. En als je geld opzij zet voor een mooie reis, dan spaar je alsnog eerst om er vervolgens extra van te genieten als je het uitgeeft. Het leven is om geleeft te worden. Geld is een middel. Geen doel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Bekijk de blogs per categorie
Hi!

Wat leuk dat je mijn blog leest!

Ben je benieuwd wie dit schrijft?
Bij ‘over mij’, kun je kennis met mij maken.

Graag leer ik jou als lezer ook kennen. Laat daarom gerust een berichtje achter, dat vind ik leuk!

Je kunt hieronder zoeken op onderwerp of kijken bij de tags om te zien of er over jouw onderwerp al iets is geschreven.

Ook kun je door je e-mailadres achter te laten, op de hoogte gehouden worden van nieuwe posts of dit blog volgen op Pinterest.

Hopelijk ‘zie’ ik je hier vaker!

Joelle

Volgen via Bloglovin’?
Follow
Volgen op Pinterest?
Archieven